IMG_0078

Kağıttan Uçaklar ve Yeni Kitaplar

By on Kasım 20, 2015

IMG_0078 IMG_0061

Kağıttan uçaklar…

Gerçektende bazen ne kadar uzağa fırlatmaya çalışsamda ayağımın dibine düşen tuhaf yaratıklar.

Fotoğrafta da gördüğünüz gibi sabırla onlarca kitabı açıp yine sabırla yapılmış onlarca kağıttan uçakla bir fotoğrafı daha tarihimizin sayfalarına kaydettik:)

Vanilyalı mum sevgimi beni tanıyanlar bilir.Artık ürünlerimizin arasında vanilyalı mumlarda var.Mumlar,kitaplar,plaklar…Hayat böyle bir yerde nasıl kötü olabilir ki.

Bu hafta kolay değildi.Ama geçtiğim yolların aynısından geçtiğimi fark edince kızdım kendime.Hiç mi birşey öğrenmedin dedim.Taklitler çıkacak,saldıranlar olucak,iftira atanlar,yalan söyleyenler olucak.Kendimden bütün bunlar yüzünden vazgeçeceksem hiç girmemeliydim belkide bu yola.Hayatı hiç mücadele etmeden yaşayabilirdim.Öyle yıllarımda oldu.Ailemin tek çocuğu ve evlilik hayatımında koşulsuz prensesiydim.Ama içimde usulca uyuyan ve gördüğünüz o fotoğrafların hepsini bana çektirecek biri vardı.Sabahın 7sinde denize perdeler atıp girecek,tabaklardan balonlar yapacak,kar fırtınasında merdivenlerin tepesine çıkacak,kendini kar kürelerine kapatacak biri…

İkiye bölündüğümü sandım önce.Belkide o yüzden öyle öfkeli ve sinirliydim bundan tam 2 yıl önce.Oysa şimdi görmeliyim ki insanın hayatta kendini bulmasından güzel birşey yok.İkiye bölünmemiş aksine ilk kez kendim olmaya başlamıştım.

Hayatta başka tek bir insana bile benzemeden kendim olmayı öğrendiğim bu yolda bana benzeyerek komikleşen ve küçülen insanlar yüzünden yolumdan vazgeçmeyeceğim.Biraz yemin gibi mi oldu?:)

Yapmam gereken,korkularımı törpülemem gereken birkaç ana başlığım kaldı.Ve biliyorum ki birgün onuda başaracağım…

Son zamanlarda gördüğüm bütün rüyaların çıktığı bir hafta yaşıyorum.Hale ablaya göre kimseye anlatmamam lazım çünkü anlatırsam işin tılsımı kaçıyormuş.Ama ben ise tam tersi paylaşmayınca işin tılsımının kaçtığını görüyorum.

2 sabah önce uyandım.Rüyamda allığım paramparça olmuştu.Kalktığımda ne saçma bir rüya gördüm dedim kendi kendime.Makyaj malzemelerim birkaç haftadır siyah kağıt bir torbada duruyor.Allığımı sürmek için gittiğimde tabiikide allığım sapasağlam duruyordu.Biraz sürdüm ve işe gittim.O sabah işte kızlarla kahlvaltı yapıcaktık.Nutella’lı ve simitli soframıza oturduk.Sırt çantamın ağzı açık elimde duruyordu.Makyaj torbamı çıkarıp başka bir yere koymak için çantadan çıkardım.Çıkarmamla torba kenarından patladı bütün malzemeler yere döküldü ve allığım PARAMPARÇA oldu.Dakikalarca kendime gelemedim.Gözlerim doldu,tüylerim diken diken oldu…

İnsan olmanın en özel yanı gizemidir.Ve bütün dünya hayhuyuna kapıldığımızda o gizem bizi usulca terk eder.Beni terk etmesini istemiyorum.Ne pahasına olursa olsun inanmaktan vazgeçmek istemiyorum.Kurallara,topluma,bunu anlatırsam deli derlere göre yaşayarak gerçekten özümde bildiğim şeylere ihanet etmek istemiyorum.Pazar gününden beri gördüğüm rüyalarla sanki önden yaşıyor gibiyim:)Sizede olur eminim ama sadece inandığımız zaman..

IMG_0188

”Makul bir saatte yeniden uyansam” beni son zamanlarda en heyecanladıran kitap.Henüz bitirmedim ama şiddetle tavsiye ediyorum.Şimdi koşarak gidip bu kitabı alın.Kitap size soruyor eninde sonunda öleceksek niye yaşıyoruz?Herşeyin biteceği gerçeği varsa neden yaşamak için çaba gösteriyoruz.

”Sade” ise benim canım arkadaşım Begüm Başoğlu’nun kitabı.”Sade” ve Begüm ilgili ayrı bir yazı yazacağım;)

Mutlu haftasonları…

not:İkna etme aşamasını atladıysak şimdi korkusuzca yaşama aşamasına geçmeliyiz.Ve en kuvvetli fakat en korkutan yanımızı denemeye artık hazır olmalıyız…İngilizce’de bir kelime var ”Challenge”.Ne yapsanız tam Türkçe karşılığını bulamıyorsunuz.Bir meydan okuma,olmayacak bir şeyi oldurma,imkansızı başarma gibi desemde yinede tam olarak o demek değil.Sanki içinizde ki boşluk ya daha da derinleşicek ya da ilk kez bir bütün olmayı başarabilecekmiş gibi bir duyguyu yerine getirme.Depresyona son verip korkularımızla yüzleşelim.Biteceksede bitsin.Ya da göstersin bize abarttığımız kadar varmıymış.

 

 

 

 

 

 

 

 

1 Yorum

Derya

Kasım 20, 2015 @ 11:07

Reply

bu yazıyı okunyunca yüzüme bir gülümseme yerleşti..zor,seni kıran günler gecirdiği hissetığim için bu yazıyı görmek çok iyi geldı.elbetteki yolundan vazgecmemelisin çünkü karşına çıkan çirkinlikler dışında seni, hayalinde kalmayıp gerceklestirdığin dünyanı çok seven insanların sayısı, haksızlık saygısızlık edenlerden çok daha fazla.her geçen günde artıyor.inanmaktan vazgeçme çünkü sen kimseye benzemıyorsun kimsede sana bir kaç taklit ürünle benzeyemez bır yerde tıkanacaklar..ruhunu da çalamazlar ya.
Kalbi güzel ruhu güzel kendi güzel Secdam sen hep ol içindeki güzellikleri hep paylaş.o zaman küçülüp yok olduklarını göreceksin..kitabıda cok merak ettim hemen alacağım :)sevgiyle kucaklıyorum seni..

Yorumlar