IMG_1880

Paylaşmak

By on Ocak 16, 2016

Paylaşmak.

Ne yolla olursa olsun.Ne amaçla olursa olsun.Düşüncelerinizi,düşlerinizi,acılarınızı,sevinçlerinizi,yanlışlarınızı,içtiğiniz kahvenin bardağını,gördüğünüz manzarayı,dinlediğiniz müziği…Çağımız paylaşım ve haberleşme çağı.

Hiç tanımadığınız bir insanın evini,sofralarını,kıyafetlerini,seyahetlerini kolayca görme çağı…Birbirimizi yolda görsek tanımayacak olsakta,kalbimiz kalbimize değmeyecek olsada,bir sürü gereksiz bilgiye sahip olma çağı.

Aslında daha ziyade bağ kurduğumuz insanların fotoğraflarını görme hissine değinmek istiyorum.Onların sevinçleriyle mutlu,üzüntüleriyle mutsuz olduğumuz insanlara.Ya da fotoğrafıdanki kahve içtiği bardakta bir dudak izine rastlarmıyız acaba diye fotoğrafı yakınlaştıranlara.Benim varım yoğum o insanlarla.Hayatını anlamlı kılmak için bağ kurmaya çalışanlarla.Özlemektan kavrulup yinede sevenlerde.Gözden ırak olan gönüldende ırak olur diyenlerle değil.Birbirlerinin hayatına en ufak bir bilgi kırıntısını bile vermekten yılmayanlarda.

kar

Fotoğrafta gördüğünüz kişileri tanımıyorum.Onların özel hayatına saygı göstermek adınada bir yüzü hafif buğuladım.Karşılıklı yatmış kitap okuyorlardı.Arada birbirlerine sevdikleri yerleri okudular.Öyle keyif aldım ki onlarla aynı yerde olmaktan.Rahatsız olmasınlar diye kulaklıklarımı takana dek onları dinledim.Böyle anlarda kendimi bir film seyrediyormuş gibi hissediyorum:)Kadın çok güzeldi hatta sonradan fark ettim ki oyuncu bir bayan.Erkek yakışıklıydı.Birbirlerine vermek istedikleri ne çok şey vardı.Bunu hissetmemek o atmosferdeki kimyayı görmemek imkansızdı.Maruz kaldığımız ve çağımızın getirdiği bütün aynılıklara rağmen içimizde ihtiyacını duyduğumuz ayrı bir duygu varsa ayrıkotu olmaktan korkmayın.Ne zamanki diğer insanların beğenip beğenmemesi sizi takdir edip etmemesi önemini yitiriyor o an istediğiniz şeyi yapıp özgür oluyorsunuz.Hiç keşfedilmemiş ama hayatı boyunca çok güzel şiirler yazmış biri olabilirsiniz.Keşfedilip takdir edilirken yaşayacaklarınız o şiiri yazarken hissetiğiniz duyguların önüne geçebilir mi?Siz içinizden çıkanı dışınıza vurun.Takdir edilin ya da edilmeyin hiçbirşey kendi kendinize verdiğiniz ya da yaşadığınız o tatmin duygusunun huzurunu veremeyecek.

Burada gördüğüm o çifti gördünüz,dinlediğim bir şarkıyı dinlediniz ve kafamdan geçenleri okudunuz….,

Bir daha hiçbir şey yazmayacak olsamda hergün acaba bugün birşey yazdımı diye bakıyorsanız içinizde umut var demektir.Benim içimdede var o umut.Pandora’nın kutusu açılıp kötülükler etrafı sararken insanların içine yeni bir duygu olan umut ekilmiş.Siz Tanrının içimize ektiği birşeyi yok edebilir misiniz?Edemezsiniz…Bende aynı sizin gibi umutlarla dolu bir insanım.

Mutlu haftasonları.

 

 

1 Yorum

Müjgan Yönel

Ocak 17, 2016 @ 14:12

Reply

Aynılaşmak.Ne doğru bir kelime.Ben de bazen o yanılgıya düşenlerdenim.Ayrıkotu olmak belki de korkutuyor bazen.Ama çoğunlukla ben de kendimi ” aman ne yaparsan yap,kendin için yap,taktir de asla bekleme” derken buluyorum.
Çok severek okudum yazdıklarınızı..

Yorumlar