astoira

Kabullenmek

By on Ocak 19, 2016

3 yıl kadar önce yüzümü saklayan fotoğraflar çekmeye başladığımda istedim ki her kadın kendini o karenin içine koyabilsin.Kim kendinden ne buluyorsa ona dair duyguların içinde kendi yolculuğuna çıksın.İstedim ki hayat boyu süren bir hikayenin kahramanı olmanın hissine aşık olun.(Aşka aşık olmanızı değil).En çokta her sabah yatağınızdan kalkarken hayata dair heyecanınız ve neşeniz sönmesin istedim.

Beni anlayanlar oldu,anlamayanlar oldu.Anlayıpta tek bir kelime duyamadıklarım oldu.

Yeni tabakların heyecanını ve neşesini yaşarken dün kendimi ameliyata aldım.Çünkü sanki Tanrı ağzımdan çıkan tek bir kelimeyi alıp başka yerlere taşıyarak benle kedinin fareyle oynadığı gibi oynuyordu.Bazı duygulara ya da bağlara inanmak ve inanmamak arasında ki çizgide gidip gelen insanoğluna en büyük ceza kontrolümüz dışında bir hayatta olduğunu her daim hatırlatan Allah’tır.Ameliyat sonucunda içimden salt bir kabulleniş çıktı.Elif Şafak’ın Firarperest kitabında bir yazısı var.Kemiğime saplanmış kurşunu çıkarmaya çalışmak yerine onunla yaşamayı öğreniyorum.

Kabullenmek ve inanmak.29 katlı asonsörde aynı kata basmak…Siz bilmiyor olabilirsiniz,kontrolünüz dışında olaylar yaşamış olabilirsiniz ama bu aynı kata bastığınız gerçeğini aklınızdan hiçbir zaman silmez…Bazen sadece kabullenin çünkü ne ikna etmeye ne de ikna edilmeye daha fazla gerek kalmaz…

Neşemle ben size güzel,karlı,keyifli birgün diliyorum.Paylaşın güzel olan herşeyi çünkü nefes alıp verdiğimiz müddetçe çekip gidebilen kimse yok.

not:Bu fotoğrafı yıllar önce çekmiştik.Bu filmin geçtiği otelde kaldığımız günlerden..

 

 

 

1 Yorum

pelin özcan

Ocak 20, 2016 @ 01:06

Reply

canım Secduşcum<3 sanırım şeytanın bacağını kırıp film için önümde açılan kapılardan bu gece içeri girdim. ilk başta senin ardından Büşra'nın desteğiyle. ne güzel bir filmmiş dedim, iyiki de dedim. şu an bilgisayarımın şarjı bitmek üzere eğer göndermeyi başarırsam öneleriler ve izlemeler hep devam etsin. seni çok seviyorum.

Yorumlar